26 Mayıs 2021 Çarşamba

İntihar Yerine Düşünülebilecek Şeyler


İntihar konuşulmayan en büyük 3 dünya insanlık sorunundan biri açlık ve evsizlikle beraber ve buna ek olarak taciz ve tecavüzlerde konuşulmuyor. Bunlar büyük insalık dramları ama konuşulmuyorlar böyle bir düzende. Meselenin siyaset politika gibi sivil toplum yanıda var çünkü; toplumlar duyarsız ve bu konuda örgütlenerek çalışmıyorlar ve gündeme getirmiyorlar.

Dünyada açlık ve intihar yüzünden dünyada bilerce kişi ölüyor her gün. Ama dünyanın en gelişmiş ve erdemli toplumlarından biri olan Japonya'da bile günde 70 kadar kişi intihar ediyor. Japıonya'da 1 yılda salgındna ölenlerin sayısı 1 ayda intihar edenlerden daha az.

"Japonya'da intihar vakaları pek çok nedene bağlanıyor. Bunlar arasında uzun çalışma saatleri, okul baskısı, sosyal izolasyon ve damgalanma da sayılıyor." Kaynak : bakınız

Ülkemizde de bu sayı günde 5 kişi kadar. Peki ne yapmalı? Hepimizin nerdeyse ara ara geldiği bu intihar eşiği konusunda çözüm nedir?

Çözümü zor elbette bu eşiğe gelen birinin kendi kendine yapacakları anlamında. Destek alması gerekiyor insanların.

Ama kendimizin yapacakları da var. Bunda en başta kendimize bakışımızı değiştirmek. Evet, çünkü insanı intihara götüren temel şey diğer insanlara olan bakışı kadar kendine bakışındaki yargılamadır.

Bu yüzden yargılamaktan vazgeçip kendimizi herşeyi gidişaıta bırakmak gerekiyor. Çünkü intihar denen şey insanlar ve kendimiz üzerinde zorladığımız ve olmayan olduramadığımız şeylerin bir sonucudur.

O zaman bunu yapmaktan vazgeçersek, aslında sorunun büyük kısmı ortadan kendin kalkıyor. Ekonomik sebepler veya başka şeyler adı ne olursa kendimizden değeri olmadığını fark etmemiz gerekiyor.Bunun için ise temel yapılacak şey, kıyas ve mukayeseden kurtulmak yani geçmişle ve başkalarıyla kendimizi mukayese etmeden bugünkü halimiz neyse onunla ilgilenmek.

Okul, aile, iş veya özel hayat konu ne olursa olsun eğer kendimizi geçmişteki kendimizle mukayese edip veya kendimizi geçmişteki davranışlarımızla yaptıklarımızla ve yapmadıklarımızla kıyaslamayı kesersek ortada aslında zihnimizi yoracak ve kişilerle ve kendimizle uğraşacak ve dolayısıyla hayatın anlamsız olduğunu düşündürtecek şeyler kalmaz.

Bizler tecrübeleriyle hayatı ileriye doğru yaşayan canlılalarız diğer tüm canlılar gibi. Bunun hayatımızın sonlandırılmasıyla ilgili muhasebesi olmamalı ve sadece geçmişe bakmamalıyız. Gökyüzüne uzanan ağaçlar gibi sadece daha çok uzanıp daha güçlü dallar büyütüp yeşertmeliyiz. Devamında zaten kendimiz için değil başkaları içinde yaşam kaynağı olmaya devam edeceğizdir, yargıladığımız ve onlarla olmak istemediğimizi düşündüğümüz insanlar için bile.


0 yorum: